ستاره خاموش
!براي اين دلتنگي هميشگي، پاداشي جز سکوت نيست
طعم خیس اندوه و اتفاق افتاده یه آه .. خدا حافظ .. یه فاجعه ساده خالی شدم از رویا .... حسی منو از من برد یه سایه شبیه من پشت پنجره پژمرد ای معجزه ی خاموش یه حادثه روشن شو یه لحظه فقط یه آه هم جنس شکفتن شو از روزن این کنج خاکستری پر پر مشغول تماشای ویرون شدن من شو برگرد.... با برگشتن از فاصله دورم کن یه خاطره با من باش یه گریه مرورم کن از گرگان بی رحم این تجربه ی من سوز پرواز رهایی باش به ضیافت دیروز به کوچه که پیوستی شهر از تو لبالب شد لحظه آخر لحظه شب عاقبت شب شد آغوش جهان رو به دل شوره شتابان بود راهی شدن حرف نقطه چین پایان بود ای معجزه ی خاموش یه حادثه روشن شو یه لحظه فقط یه آه هم جنس شکفتن شو از روزن این کنج خاکستری پر پر مشغول تماشای ویرون شدن من شو چه روز دلخراشی وقتی خواستی جداشی
قلبمو دادم دستت , که عمری داشته باشی
ولی زدی شکستیش بدون هیچ بهونه
عزیزم دلت از سنگه, تو خاطرم می مونه
آخه چرا منو تنها گذاشتی
منو با گریه و غم جا گذاشتی
همش فکر میکنم شاید از اول
منو حتی یه لحظه دوست نداشتی
دوست نداشتی!
منو یه قلب داغون
منو چشمای گریون
من عاشق تو قلبت ,بودم دو روزی مهمون
منو هوای ابری
منو بارون پاییز
منو روزای بی تو ,یه قصه ی غم انگیز!
بر تن خورشيد مي پيچد به ناز
چادر نيلوفري رنگ غروب
تك درختي خشك در پهناي دشت
تشنه مي ماند در اين تنگ غروب
از كبود آسمان ها روشني
مي گريزد جانب آفاق دور
در افق بر لاله سرخ شفق
مي چكد از ابرها باران نور
مي گشايد دود شب آغوش خويش
زندگي را تنگ مي گيرد به بر
باد وحشي مي دود در كوچه ها
تيرگي سر مي کشد از بام و در
شهر مي خوابد به لالاي سكوت
اختران نجوا كنان بر بام شب
نرم نرمك باده مهتاب را
ماه مي ريزد درون جام شب
نيمه شب ابري به پهناي سپهر
مي رسد از راه و مي تازد به ماه
جغد مي خندد به روي كاج پير
شاعري مي ماند و شامي سياه
در دل تاريك اين شب هاي سرد
اي اميد نا اميدي هاي من
برق چشمان تو همچون آفتاب
مي درخشد بر رخ فرداي من
| Design By : Night Skin |
با نگاه خود اشاره گر نشسته اید
ای ستاره ها که از ورای ابرها
بر جهان نظاره گر نشسته اید
آری این منم که در دل سکوت شب
نامه های عاشقانه پاره میکنم
ای ستاره ها اگر بمن مدد کنید
دامن از غمش پر از ستاره میکنم
با دلی که بویی از وفا نبرده است
جور بیکرانه و بهانه خوشتر است
در کنار این مصاحبان خودپسند
ناز و عشوه های زیرکانه خوشتر است
ای ستاره ها چه شد که در نگاه من
دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد ؟
ای ستاره ها چه شد که بر لبان او
آخر آن نوای گرم عاشقانه مرد ؟
جام باده سر نگون و بسترم تهی
سر نهاده ام به روی نامه های او
سر نهاده ام که در میان این سطور
جستجو کنم نشانی از وفای او
ای ستاره ها مگر شما هم آگهید
از دو رویی و جفای ساکنان خاک
کاینچنین به قلب آسمان نهان شدید
ای ستاره ها ، ستاره های خوب و پاک
من که پشت پا زدم به هر چه که هست و نیست
تا که کام او ز عشق خود روا کنم
لعنت خدا بمن اگر بجز جفا
زین سپس به عاشقان با وفا کنم
ای ستاره ها که همچو قطره های اشک
سر بدامن سیاه شب نهاده اید
ای ستاره ها کز آن جهان جاودان
روزنی بسوی این جهان گشاده اید
رفته است و مهرش از دلم نمیرود
ای ستاره ها ، چه شد که او مرا نخواست ؟
ای ستاره ها ، ستاره ها ، ستاره ها
پس دیار عاشقان جاودان کجاست ؟
